\documentstyle[12pt,dutch,a4wide]{article}
%\title{}
%\author{}
%\date{\today}
%\maketitle
%\tableofcontents

\begin{document}
\subsubsection*{\today \ Michiel}
Vandaag kreeg ik het verwijt dat ik maar eens een keer ja of nee moest zeggen.
Dit had te maken met het besluit dat ik moest nemen of ik student-assistent bij
de wetenschapswinkel wou worden of niet. Men vind besluiteloosheid en
twijfelachtigheid schijnbaar een slechte eigenschap.  Ik weet niet of ik het
daar wel mee eens ben. Ik geef toe dat het vaak weinig zinvol is. Vaak is het
toch niet duidelijk welk van de alternatieven het beste is en je dan maar
gewoon moet kiezen. Hieruit zou ik dus moeten concluderen dat twijfelachtigheid
inderdaad geen goede eigenschap is, omdat het weinig zin heeft.  Toch ben ik er
niet zo'n voorstander van om 'zekerder' te worden. Mijn eerste argument, hoewel
niet zo sterk, is dat de twijfel wellicht toch helpt om het beste besluit te
nemen. Ik denk dat een besluit naar een lange twijfelperiode (overdenken) toch
wel eens beter zou kunnen zijn (je zult het nooit weten, maar dat is weer wat
anders) Mijn tweede argument is dat het me tegenstaat om zekerheid te {\em
simuleren} terwijl ik eigenlijk nog twijfel. Ik kan natuurlijk wel doen dat ik
ergens zeker van ben, of dat ik er zeker van ben dat mijn beslissing niet beter
overdacht kan worden, maar als het niet zo {\em is} dan wil ik dit ook liever
niet doen. Dit komt ook omdat ik nogal een voorstander van de waarheid ben --ik ben dan ook
realist (in tegenstelling tot instrumentalist) , waar binnekort waarschijnlijk
nog wel een idee over verschijnt-- en dus nogal aversie heb tegen zoiets
onoprechts als een uitspraak doen terwijl je het niet zeker weet (zonder dat er
bij te zeggen). Ik heb er dus ook niets op tegen als mensen hun uitspraken
inkleden met allerlei tenzij's, misschien's, waarschijnlijk's en allerlei ander
voorbehouden als men het ook werkelijk niet helemaal zeker weet. Volgens Hume
zou je dan dus bij elke zin een voorbehoud moeten maken. Dat is inderdaad het
uiterste waartoe ik om practische redenen niet wil gaan.

\end{document}